Παρασκευή, 03 Ιουλίου 2020 11:49

Νεκροφίλημα

Αντρέας Παπανδρέου, Ολυμπιακός, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Εξάρχεια, δεκαετία 80. Δεν χρειαζόμουν περισσότερες αφορμές για να ανηφορίσω στην οδό Αναπαύσεως το προηγούμενο Σάββατο. Ο Νίκος Αλέφαντος ήταν όλα τα παραπάνω αλλά κυρίως το τελευταίο. Το νεκροφίλημα μου στον προθάλαμο του Α’ Νεκροταφείου υπήρξε το έσχατο «αντίο» στο εκφραστικότερο σύμβολο της ποδοσφαιρικής δεκαετίας του 80. Της ποδοσφαιρικής μας πατρίδας.

Η πατρίδα ενός ανθρώπου δεν είναι αυτή που ορίζεται από τα σύνορα της χώρας του. Η πραγματική μας πατρίδα είναι οι παιδικές και εφηβικές μας μνήμες. Αυτή περιλαμβάνει τις μελλοντικές μας νοσταλγίες, αυτή μας καθορίζει ως άνθρωπο, αυτή είναι το συναισθηματικό σημείο αναφοράς σε όλη μας τη ζωή. Τα ερεθίσματα του τότε, πρόσωπα και γεγονότα, μυθοποιούνται με το πέρασμα του χρόνου και ανασύρονται από το υποσυνείδητο όταν αρνουμαστε να παραδεχτούμε ότι εκείνη η εποχή δεν επιστρέφει. Όταν αρνούμαστε να παραδώσουμε την πατρίδα μας. Σαν έρθει λοιπόν η στιγμή της τιμής, δεν ψάχνουμε για τους καλύτερους και τους ηθικότερους. Δοξάζουμε αυτούς που τρύπωσαν στο μυαλό μας εκείνη την ευαίσθητη εποχή και έδωσαν το κάτι διαφορετικό στη ζωή μας.

Το ιστορικό ριζικό της γενιάς των 40ρηδων ήταν να βιώσει το μεταίχμιο 2 αθλητικών εποχών. Όπως 2 ρεύματα στην τέχνη εναλλάσονται ακολουθώντας τις κοινωνικές εξελίξεις, έτσι και το αθλητικό 80 επισκιάστηκε από το τεχνοκρατικό, ντεκαφεϊνέ σύγχρονο γίγνεσθαι. Το 80 δημιουργήθηκε μεσαία τάξη στην Ελλάδα. Ελπίδα, σίγουρο μέλλον, είμαστε και εμείς εδώ, βγήκαμε από τις τρύπες μας. Γεμάτα γήπεδα, γεμάτες συναυλίες, γεμάτα μπουζούκια, γεμάτα σινεμά. Κηλαηδόνης στη Βουλιαγμένη, παγωτό Καραμπόλα, Στάθης Ψάλτης και ΠΑΣΟΚάρα.

Το 80 οι ποδοσφαιριστές είχαν ακόμα κατεβασμένες κάλτσες, τρίχες στο στήθος, όταν έβγαζαν τη φανέλα δεν έβλεπες κοιλιακούς, πήγαιναν παραμονή αγώνων στα μπουζούκια. Στη Δράμα, ο Τσιτσόπουλος με το σφύριγμα της λήξης κυνηγούσε πάντα το διαιτητή και του έπεφτε το παντελόνι, ο Γεωργακόπουλος «έφτυνε» τον Βαρδινογιάννη και ο Μητσάρας ο Μαυρίκης παρέδιδε κάθε Κυριακή τη σπλήνα του. Πάνω απ’ όλους, ο Νίκος Αλέφαντος, παρορμητικός, αυτοκαταστροφικός, εμμονικός. Ο αυθεντικότερος μιας εποχής στην οποία αθλητές και προπονητές κατέθεταν το χαρακτήρα τους και δεν έμπαιναν σε καλούπια. Έβλεπες το κάτι παραπάνω, το κάτι διαφορετικό, το απρόσμενο, το λάθος. Αυτό δηλαδή που έχει η ίδια η ζωή και σε κάνει να την αγαπήσεις με τις συναισθηματικές εναλλαγές της.

Ο Νίκος Αλέφαντος ήταν ένας άλλος Θανάσης Βέγγος. Ένας αδικημένος μικρομεσαίος που τρέχει για να βιώσει τη λύτρωσή του και πάντα, ώς ένας άλλος Σίσυφος, ξανακυλάει κάτω. Ήταν ο αντικατοπτρισμός του ίδιου του Έλληνα μικροαστού που ήθελε να βρίσει το κατεστημένο, να λάβει δόξα και αγάπη, να ζήσει τα απωθημένα του. Γι αυτό τον αγάπησαν. Γιατί μέσα από αυτόν έβλεπαν τον ίδιο τους τον γήινο εαυτό, με τα πάθη του, τα λάθη του, τις υπερβάσεις του.

Ένας λαός τιμάει τον σημαντικό αλλά κλαίει για τον αυθεντικό. Κλαίει γι αυτόν που ήταν ένας από αυτούς. Τιμήσαμε με σεβασμό τον Μινωτή και τον Κουν αλλά κλάψαμε για τον Βέγγο και τον Σπυριδάκη. Αποχαιρετήσαμε τον Στεφανόπουλο αλλά δακρύσαμε για τον Αντρέα. Για τον φθαρτό, τον οικείο, τον ανεπιτήδευτο που στέκεται στα ανθρώπινα μέτρα. Έτσι και το προηγούμενο Σάββατο, κλάψαμε την ανθρώπινη φύση, το γοητευτικό ανθρώπινο λάθος, την υπέροχη ανθρώπινη υπερβολή.

Νίκο Αλέφαντε, μετενσάρκωση της Εθνικής μας μοναξιάς και γραφικότητας, θα σε θυμόμαστε πάντα αυτοί που χάσαμε εδώ και 30 χρόνια την τελευταία δεκαετία της αθωότητας. Θα είσαι πρωταγωνιστής, εδώ και στο εξής, των ποδοσφαιρικών μας αναμνήσεών που δε χωράνε νεοπλουτισμό, τατουάζ στα χέρια, κοιλιακούς, πλαστικές δηλώσεις, ανάλατο επαγγελματισμό και κυρ Παντελήδες.

Άξιζε το ανηφόρι στην οδό Αναπαύσεως, καλή αντάμωση Νίκο Αλέφαντε.

Γιώργος Νομικός Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχολιάστε το άρθρο

© 2004 - 2020 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

0
Shares